De urgentie om te overleven
In de bibliotheeksector hebben we tot nu toe niet vaak te maken gehad met de urgentie om te overleven, zoals nu. Veel mensen werken er al heel erg lang, en we zijn vaak wat interngericht, er is (te) veel routine en vanzelfsprekendheden over hoe we werken. Innovatief zijn staat nog ver van ons af, zeg ik eerlijk…
Werken met Ter Sprake en hun 5 stappen methode (‘Koersmodel’, zoals we het noemen) heb ik als zeer positief ervaren. Het ‘koersmodel’ als uitgangspunt in onze branche, is een heel plezierige en effectieve manier van veranderen. In Meppel is het ook een goede beslissing gebleken want door bv aan de missie en de visie gezamenlijk te bouwen, werk je vanzelf ook aan de onderlinge verhoudingen (wat soms echt nodig was!). En het personeel is zich bewuster geworden van wat de klant kan verrassen en verleiden (wat ons doel was natuurlijk).
Persoonlijk heeft het traject mij ook een belangrijk inzicht opgeleverd, namelijk dat je niet altijd te veel in moet gaan op eventuele onderlinge verhoudingen. Je moet daar geen doel op zich van maken, bedoel ik. Het vast houden aan ontwikkelen van de koers, zorgt er namelijk ook voor dat die onderlinge verhoudingen vanzelf beter worden. Mensen mogen hun eigen kijk op dingen hebben en die uitspreken, maar je mag elkaar ook aanspreken. Elkaar dus serieus nemen! Zint de koers je uiteindelijk écht niet, of kun je de zeer noodzakelijke veranderingen niet aan, dan zegt dat ook iets over de werknemer en niet zozeer over de koers of organisatie…
Kortom, ik heb zelf ook weer geleerd én ik heb genoten van de flexibele manier waarop Anketrien anticipeerde op de gevoeligheden van de groep.
Anneke de Haas, Bibliotheekmanager Meppel, Midden-Drenthe, Westerveld
